3

Lord of the Memory

-- Што такое звышпамяць?
-- З першага разу ўзгадаць пароль на 30+ знакаў ад крыптакантэйнера 18-гадовай даўніны.

P.S. А яшчэ кажуць, што CD-матрыцы не прыдатныя да доўгатэрміновага захоўвання інфармацыі. Што аднойчы праіндэксавалася -- тое рана ці позна ўсплыве на паверхню нібыта труна падчас паводкі на могілках.
3

Just for note

Тапіць за суцэльны карантын, роўна як і за непаўнавартасць беларускай дзяржаўнасці -- справа немудрагелістая, і нават добра ўгноеная метадычнай падтрымкай. Але варта толькі глянуць, на адным баку з якім бенефіцыярам ты апынаешся, і пры наяўнасці хоць якога крытычнага мыслення ўжо ніхто ні за каго не топіць.
Бо попыт альбо ў дзікунскага "рускага свету" будзе, альбо ў запалошнага плебсу, з якімі надалей адным шляхам ісці па ўласнай волі не плануецца.
3

Пра адказнасць за базар

Неяк у свой час трапіў на артыкул, дзе генэзіс англамоўнай ветлівасці (якую немагчыма не заўважыць на фоне славянскай лапідарнасці літаратурнай нормы) выводзіўся праз права грамадзян на валоданне зброяй да жыццёвай неабходнасці дакладна падбіраць словы ў зносінах.
Аднак замест замілавання гэтай пастаралью колькасці ствалоў на руках арыстакратыі і плебса, я ўсё ж адразу прымеціў паралель з зонаўскай культурай прыўральскіх мясцовасцяў, дзе таксама рэзкага слова не скажы сярод сур'ёзных людзей у вечаровым татуажы.
І ведаеце што, ну яе ў пень, гэтую вашую ветлівасць з такім паходжаннем.
3

(no subject)

Спадарства, дапамажыце з выбарам па Харватыі: заходні (каб пляж ужо а пятай вечара не быў бессэнсоўным) бераг выспы Чыова ля Трогіра, ці ўсё ж Спліт?
Кошты на жытло прыблізна аднолькавыя, стары горад для праменадаў таксама ў абодвух месцах у наяўнасці (у Трогіры нібыта паменей, але ў Спліце цяжэй з паркоўкай і вольным месцам на пляжы).
Чаго я яшчэ не ведаю, каб зрабіць слушны выбар?
Меркаваны перыяд: канец чэрвеня-пачатак ліпеня.
3

бог не фраер™

Вось у голас рагачу, як божанька папам крыж у дупе круціць. Новабуд не прастаяў і дзесяці гадоў, хоць аўтэнтыка на ягоным месцы перажыла і будаўніцтва метро побач з няспынным забіццем свай, і амаль дваццаць гадоў заняпаду, калі ў выніку пасля рэканструкцыі была знесеная ўшчэнт пад замову праваслаўных патрэб з прычыны "дрэннага стану цэглы". А паверху, вядома ж, прышпандорылі шыльду "Помнік архітэктуры XIX ст.", перад тым як наўмысна выбраўшы ўсё з фундаментам, каб права прэтэндаваць на пераемнасць знікла ў прынцыпе.

P.S. Дадаткова з гісторыі пытання:
https://kong-en-ge.livejournal.com/16270.html
https://kong-en-ge.livejournal.com/16507.html
3

(no subject)

Кампетэнтнасць журналісцішак заўсёды была ў гэтай краіне на вышыні, асабліва калі размова ішла пра юрыдычныя пытанні, дзе трутні пяра рэдка калі ўласна знаёміліся з пытаннем далей за назву артыкула адпаведнага кодэкса.
Так, яшчэ 20-25 гадоў таму былі папулярнымі парады патрабаваць кампенсацыі шкоды за абліцце вадой з лужыны ад праехаўшага па ёй аўтоса, бо "крыніца павышанай небяспекі". Праз дзесяцігоддзі дачыталі да таго, што памер шкоды трэба абгрунтаваць, прыняўшы да ўвагі і пытанні ўласнай неасцярожнасці ў відавочных абставінах, як таму і вучыць нас Грамадзянскі Кодэкс, напісаны ўсё ж з пазіцыі рацыянальнага абагульнення прыктыкі стагоддзяў, а не пад дудку вясковых гарлапанаў.

Зараз вось зрываюць коўдры з абвестак пра "адказнасці не нясем" у гардэробах з публічнымі камерамі захоўвання, апелюючы да арт. 787 ГК, які здужылі прачытаць ажно ў памеры першай часткі, вычапіўшы абавязак "прымаць усе неабходныя меры" па захоўванні. У той час, як частка трэцяя і апошняя таго ж артыкула аслабляе патрабаванні для выпадкаў бясплатнага захоўвання да намаганняў у тым жа памеры, што і да ўласных рэчаў арганізатара захоўвання. А гардэробу ж і на самой справе без розніцы, чый там шмот вісіць на ўмовах "каштоўнага не пакідаць".